Toeval bestaat

Toeval bestaat niet. Toeval bestaat wel. De meningen zijn verdeeld. Een leuk onderwerp is het in ieder geval wel…

Herman Finkers heeft er voor zijn show Galadiner – Dat heeft zo’n jongen toch niet nodig (1992) grondig onderzoek naar gedaan:

Aan tafel met de koninklijke familie is Herman Finkers (ik) in gesprek met Claus (hij):
Hij zei: Toeval bestaat niet.
Ik zei: Toeval bestaat wel degelijk.
Hij zei: Toeval bestaat niet.
Ik zei: Toeval bestaat wel degelijk.
Hij zei: Toeval bestaat niet.
Ik zei: Toeval bestaat wel degelijk.
Nou, om van deze zinloze discussie af te zijn, zette ik mijn transistorradio aan. Op dat moment hoorde ik iemand zeggen: Toeval bestaat niet.
Ik zei: Nou, als dat geen toeval is weet ik het ook niet meer.
Toch?
Waar praten we eigenlijk over? Luciano Pavarotti staat op de dam. Van het dak van Kraskapolsky waait een dakpan. Net dat éne kleine plekje waar Pavarotti niet staat, komt de dakpan terecht. Is dat toeval? Of is dat geen toeval?
Ja maar Bernard daar gelijk weer tegenin. Hij zei: Wanneer een epilepticus elke dag om drie uur een toeval krijgt, dan noem ík dat geen toeval meer.
Dat vond ik ook niet gek, hoor. Nee, eerlijk is eerlijk, dat vond ik ook helemaal niet gek. Dat ging nog zo nog een kwartiertje over en weer.

Max Frisch zei ooit:

Een toeval is dat wat je toevalt als je er voor open staat—Max Frisch

Juist ja. Toe-val dus. Het komt je toevallen. Kunst is dus om je te trainen ervoor open te staan. Da’s interessant.

Toeval is familie van synchroniciteit en serendipiteit. Ontwikkel je zintuigen en zet het voor je in.

Een magere beschrijving vind je op Nederlandse Wikipedia over toeval.

Waar verbergt creativiteit zich?

Waar komt creativiteit vandaan?

Dubbelzinnigheid, onzekerheid, kwantumfysica, het observatoreffect, snaartheorie, intenties, hints en hulp uit het universum, focus, serendipiteit, waarom ben ik hier?, morele dubbelzinnigheid, de aankomst van geluk, kansen, willekeur, balans, ongeluk, rechtvaardigheid, (bij)geloof, absolute waarheid, onzekerheid, verbeelding, inleving, invoeling, compassie, humor en een verrassend einde aan het verhaal van Amy Tan. 20 minuten kijk- en luisterplezier.