Serieus spel

serieus spel, een parel uit pareltaal in boekvorm:

De motivatie voor het Serieus Gek Geld Spel—pak serieus spel en schuif er gek geld tussenin.

…geleid door het grootse gevaarlijke gedurfde doel in de vorm van een hoshin kanri ontwerp je een nieuw systeem of onderzoekt een bestaand systeem.

Je wilt glashelder inzicht de impact van een systeem dat daardoor mogelijk zelfs een paradigmaverschuiving teweegbrengt. Je wilt de impact van haar regels en afspraken op de mens en haar omgeving duidelijk voelen zodat je de juiste ontwerpkeuzes maakt. Je wilt de diepste storingen van systemen begrijpen.

Daarom:
Vang de essentiële regels en afspraken in een interactieve spelvorm en speel het spel met een breed, diep en dwars team zodat je het systeem aan den lijve voelt. Besteed aandacht aan de regels en aan degenen die daar de macht over hebben. zien is geloven, dus neem een proef op de som en toets het systeem aan de beginselen en het grootse gevaarlijke gedurfde doel.

Er is niets zo effectief om het leren te versnellen als ondergedompeld worden in een fysiek spel. Hoe eenvoudiger hoe beter, nog beter met weinig of geen middelen. Zo low-tech mogelijk. Je ziet dan bij sommigen écht het kwartje vallen—een prachtig moment.

Noösfeer

Onze Aarde is als een ui: een geneste verzameling van ringen of schalen: lithosfeer, biosfeer, atmosfeer, technosfeer, cybersfeer en noösfeer. Noëtica bestudeert met name in ons collectieve bewustzijn opkomende noösfeer.

Noëtica—van het Grieks νοητικός ‘mentaal’ en νοεῖν ‘denken’ (van νοῦς)—is een tak van metafysische filosofie die zich richt op de studie van de geest en intuïtie en haar relatie met het goddelijke intellect. Een van de belangrijkste doelen is het bestuderen van de effecten van opvattingen, overtuigingen en de intentie met betrekking tot het menselijk bewustzijn.

Alle definities van noëtische wetenschappen komen uit op de kracht van de (menselijke) geest:

Noëtische wetenschap is de ‘verstandsleer’ waarbij mensen met een bundeling van hun geestelijke vermogens macht kunnen uitoefenen op de materie.

Nog één evolutionaire stap verder kom je bij de wijsheidsleer—sofotica.

Amit Goswami vat het kernachtig samen en zegt in zijn boek The Self-Aware Universe in wezen:

‘consciousness matters’bewustzijn materialiseert; letterlijk.

De kwantumfysica en -theorie verzamelen steeds meer bewijs voor het ‘observer effect’—de golfdeeltjes ‘storten ineen’ tot hun deeltjesvorm als gevolg (de intentie) van hun observator. Het antwoord op de vraag ‘Wordt de materiële wereld beïnvloed als veel mensen hun aandacht op hetzelfde richten?’ is dus ja.

Ook Deepak Chopra claimt: ziel ≡ geest ≡ bewustzijn. Jouw herinneringen zijn letterlijk ‘gelokaliseeerd’ in jouw brein, ze zitten niet echt ín jouw brein. Jouw brein is een zendontvanger. Wanneer we elkaars bewustzijn delen zijn we verliefd en raakt en roert het ons. Onze intentie manifesteert de mogelijkheden die ons bewust zijn. Je ziel is een veld van oneindige mogelijkheden.

Noëtica

Noëtica resoneert rondom de volgende kernbegrippen:

  • omegapunt—bewustzijn van de Eenheid van Alles wat Is;
    • onbekende bestemming van de menselijke evolutie;
    • in het werk van Pierre Teilhard de Chardin het klimatologisch convergentiepunt (harmonische convergentie) van de menselijke evolutie als emergentie van het hieperpersoonlijke;
    • door de Tijdwet gedefinieerd als punt van volledig superbewustzijn;
    • universele telepathie ingesteld als norm voor de menselijke mentale conditie;
    • haar dageraad is winter-noordelijke/zomer-zuidelijk zonnewende van 2012;
    • haar voltooiing in de Tzolkin—ook wel de Harmonische Module genaamd, of de Heilige telling der dagen; het Mayaanse weefgetouw, welke de 20 solaire zegels met de 13 maantonen verweeft—is op ‘Gele Galactische Zaad’ (26 juli 2013) ook bekend als de ‘droombetovering’ van galactische cultuur;
  • lithosfeer (lithos = steen)—omhulsel van planeet Aarde;
    • korst van inerte massa van planeet Aarde;
  • biosfeer (bios = leven)— omhulsel van het leven;
    • alle vormen van leven van een meter onder de oppervlakte tot enkele honderden meters in de atmosfeer;
  • cybersfeer—omhulsel van informatie en kennis;
    • virtuele ruimte waarin de integratie naar het omegapunt plaatsvindt; en
  • noösfeer (nous = bewustzijn)—omhulsel van de geest;
    • bewustzijnsgebied dat door de mens wordt opgeroepen zou naar omegapunt opschuiven;
    • mentale envelop of veld van Aarde, discontinue en boven de atmosfeer;
    • onbewust tot de ontdekking en toepassing van de Tijdwet;
    • geactiveerd door de registratie van de menselijke biomassa in correcte 13:20 frequentie via de universele adoptie van de Dertien Maankalender;
    • beschrijving van de getransformeerde toestand van de biosfeer;
    • samenvallend met het einde van de geschiedenis;
    • voorwaarde voor universele telepathie volgend op de ineenstorting van de technosfeer en toepassing van de Tijdwet;
    • synchroon met de programma’s van Aarde’s octahedrale kern.

Teilhard de Chardin—een antropoloog uit het midden van de 20e eeuw—ontwierp een allesomvattend raamwerk. Teilhard werd geïnspireerd door een weinig bekend werk, De Biosfeer, van Vladimir Ivanovitsj Vernadski. Teilhard veralgemeniseerde Verdanski’s concept door de evolutie van onze planeet te zien als ingesloten sferen.

Eerst de lithosfeer, die alle inerte materie van deze planeet weergeeft. Vervolgens de biosfeer met alle levensvormen. De biosfeer lijkt op een dichte schil van biomassa rond inerte materie en ligt fysiek ingesloten in een dunne laag van een paar meter beneden tot enkele honderden meters boven het Aardoppervlak—inclusief het water en de lagere gebieden van de atmosfeer voor vogels, insecten in de lucht en micro-organismen.

Pas in de 21e eeuw gaven de mensen de illusie op dat zij zich konden losmaken van de natuur. We komen meer en meer tot het besef dat er is slechts één levensvorm op aarde is—de biosfeer:

De gehele menselijke soort speelt in de biosfeer eenzelfde rol als een orgaan in ons eigen lichaam.

De volgende laag—de noösfeer—is meer etherisch. Het is de ruimte waarin alle vormen van bewustzijn, inclusief menselijk bewustzijn, op elkaar inwerken. Wat Teilhard zag was dat, naarmate de mensheid zich meer bewust werd van de onderlinge afhankelijkheid, zij ook zou groeien in het bewustzijn van haar Eenheid.

Teilhard dacht dat het doel van de menselijke evolutie wat hij noemde het ‘omegapunt’ zou zijn, een kosmisch bewustzijn van Eenheid dat rekening hield met alle verscheidenheid.

Cybersfeer

Ondertussen hebben we de middelen—de cybersfeer—om deze verschuiving in bewustzijn te versnellen.

Toen computertechnici in de 20e eeuw dachten dat zij een gewoon computernetwerk maakten, schiepen zij in feite een extra dimensie en een nieuw soort ruimte.

De cybersfeer is het verband tussen Teilhards noösfeer en haar bestemming. Het is de virtuele ruimte waarin de integratie van het menselijk bewustzijn zich kan manifesteren. Het speelt een rol gelijk aan de rol die de lithosfeer heeft gespeeld voor de biosfeer. Alle levensvormen gebruiken direct of indirect inerte chemische componenten van de lithosfeer en herschikken die om hun eigen fysieke levensondersteunende systemen te maken. De cybersfeer is de voedingsbodem voor de noösfeer zoals de lithosfeer de voedingsbodem is voor de biosfeer.

Vijfhonderd miljoen jaar geleden leidde een plotselinge mutatie in de biomassa tot de Cambriaanse explosie: eencellige levensvormen gaven een uitbarsting van biologische diversiteit te zien en er kwamen vele ingewikkelde meercellige organismen tot stand.

Honderden miljoenen jaren later ontstond de fotosynthese en, nog later, leidde de gelijktijdige opkomst van seksuele voortplanting en individuele dood tot andere mijlpalen. Kennelijk ondergaat de evolutie zulke kwantumtransformaties of metamorfoses.

De cybersfeer bevrijdt het leven van de beperkingen van langzame moleculaire recombinatie waardoor ze kan reizen met de snelheid van het licht.

De cybersfeer ontketent een nu een uitbarsting van hogere kennis, intelligentie en potentieel wijsheid met de mens als intrument, als medium.

Cosmopedia

Piere Lévy noemt de kennissfeer in zijn boek Collective Intelligence cosmopedia. De cosmopedia maakt het navigeren van kennis moeiteloos. De kennis vouwt zich voortdurend om jouw huidige behoefte heen. Het is alsof je over de oceaan van kennis zeilt en een spoor achterlaat. Lezen is schrijven in cosmopedia.

Collectieve intelligentie is gedistribueerde intelligentie waarbij het totaal groter is dan de som der delen. Cosmopedia is het substraat voor de noösfeer, voor de collectieve wijsheid. Niemand weet alles en iedereen weet iets.

De voorspoed van een gemeenschap is afhankelijk van de vaardigheid waarmee men over de cosmopedia navigeert. Onze levende kennis, wijsheid, vaardigheden en creativiteit worden hand over hand erkend en herkend als de primaire bron van alle rijkdom. Een onomkeerbaar proces.

Het Internet benadert ondertussen de rekenkracht van een enkelvoudig menselijk brein waardoor de kennissfeer of cosmopedia zich ontwikkelt tot een hypercortex.

Elke nieuwe sfeer beheerst, overheerst de voorgaande. De technosfeer heeft zich factoren sneller ontwikkeld dan de biosfeer. De infosfeer en kennissfeer doen daar nog een schep bovenop. De snelheid waarmee noösfeer als een warme deken over ons heen wordt gelegd zal menigeen verbazen. De opkomst en aanwezigheid van elke sfeer is onomkeerbaar. Verzet tegen haar ontstaan is zinloos.

Aarde is geen planeet, geeneens een biosfeer, maar een kosmos waarin de mensheid communiceert met dieren, planten, landschappen en geesten. Aarde is de ruimte waarin de mens, de stenen, groenten, beesten en goden elkaar ontmoeten, spreken en scheiden in een oneindig proces van re-creatie.

De mensheid is de soort toegewijd aan Aarde, de kosmos van communicerende dieren en planten, toegewijd aan de chaosmos van metamorfose.

De infosfeer, kennisfeer en noösfeer zijn u-topia, geen-plaats, Nergensland. Het kent geen belichaming. Het is zich aan het realiseren, virtueel en in potentie al aanwezig, wachtend op haar geboorte. Net onder de oppervlakte ontstaan haar sporen. Het flikkert zelfs voordat het haar kans krijgt om zich te ontvouwen naar zelfstandigheid. Ze is onomkeerbaar.

De lithosfeer is de steentijd van de geest. De steen is niet langer silex maar het silicon van microprocessoren en optische fiberkabel.

De intentie van het collectieve intellect is niet om Aarde te vernietigen, noch het territorium, noch de markteconomie. In tegendeel, het op de lange-termijn overleven van de voorgaande sferen wordt zonder twijfel mogelijk gemaakt door de opleving, letterlijk, van een nieuw bestaansvlak voor de mensheid.

Elke nieuwe sfeer overstijgt en omvat de voorgaande. Aarde is een ui.

De mens is het medium, stommerd.

Uit het Universum ontvangen we inspiratie en ideeën die wij als schepselen en scheppers, creatoren letterlijk vormgeven—informeren—door energie te vertragen naar vaste vorm—wij laten het aarden. Vanuit die aarding sturen wij wensen, verlangens en intenties het Universum in. Het Universum trekt vervolgens alle registers open om die intenties te manifesteren. Zo is de kringloop van eeuwige creatie en entropie rond.

Hamer, zaag en munt

Sommige dingen doe je beter met een zaag, andere met een hamer. In het Stenen Tijdperk gebruikten de mensen hetzelfde stuk gereedschap voor veel verschillende doeleinden: een fragment van een gebroken steen kon voor van alles gebruikt worden, van het doden van een prooi tot het snijden van leer en het schoonmaken van de nagels.

Gedurende de 19e en 20e eeuw lijkt er eenzelfde vasthoudendheid te zijn geweest door te proberen hetzelfde monetaire hulpmiddel—de nationale munteenheden—voor van alles te gebruiken, van wereldhandel tot het betalen van iemands studie of van de ouderenzorg.

Om een andere metafoor te gebruiken: dit zou gelijkstaan aan aan te nemen dat het zenuwstelsel de enige informatiedrager in het menselijk lichaam is en geen aandacht te schenken aan de rol van de bloedsomloop, van het lymfestelsel en van een groot aantal biochemische reacties.

Net zoals koning Midas alles wat hij aanraakte veranderde in goud, zo verandert het kapitalisme alles wat in haar baan komt in handelswaar. Kapitalisme is onomkeerbaar.

De vroege 21e eeuw kenmerkt zich als een onstuimige tijd waarin drie tsunami’s elkaar in rap tempo opvolgen:

  • Tsunami van Waardeverschuiving—zet oude modernistische metrieken zoals winst, groei en bruto national product om naar de de waarden van het Tijdperk van Integratie;
  • Tsunami van Informatie—verschaft aan ongekende aantallen mensen ongekende toegang tot kennis; en
  • Tsunami van Geld—vult oude systemen van nationale munteenheden aan met nieuwe geldsystemen die cohesie en samenlevenskunst katalyseren.

Met rasse schreden komen we tot het inzicht dat het idee van ‘één munt voor alles’ snel moeten verlaten. Steeds meer mensen willen hun ‘baan’ verruilen voor ‘werk’ waardoor ze gepassioneerd uit kunnen blinken in hun talent.

Het aantal cultureel creatieven groeit exponentieel. Het aantal ZZP-ers neemt hand over hand toe. Onze oude schaarse nationale munteenheden zijn niet ontworpen om zo’n explosie van willekeurige creativiteit te ondersteunen. Onze roestende goudstaven zijn aan vervanging toe.

Deze golven leiden tot een versnelde verandering van ons economisch stelsel. De cybersfeer schept haar eigen cybereconomie—de grootste en snelst groeiende economie ter wereld. De cybersfeer injecteert nieuwe economische speelregels en geldsystemen in het bestaande systeem. Wie niet met zijn tijd meegaat, gaat mettertijd.

Laten we de munteenheid afstemmen op de behoefte die in een bepaalde situatie is ontstaan in plaats van met ons huidige stelsel als een soort ‘Gouden Hamer’ alles in een spijker te willen veranderen.

In de cybersfeer is de omwisselbaarheid tussen verschillende muntstelsels is technisch triviaal. Duizenden, miljoenen verschillende systemen werken naadloos samen als een organisch geheel. Elk component evolueert zich voortdurend om zich aan te passen aan de eisen en mogelijkheden van de omgeving waarin het werkzaam is—vrijgeld pur sang.

Metrieken zoals BNP, winst en groei verouderen in rap tempo en verschrompelen voor onze ogen. Nieuwe meetmethoden voor waardesysteming die waarde en waardering helder en inzichtelijk maken beginnen aan een stroomversnelling. Frisse nieuwe geldsystemen hebben de potentie als Doorbraakversneller™, katalysator voor de metamorfose naar het Briljanten Millennium.

Werkt het geldsysteem voor jou of werk jij voor het geldsysteem?

Alomtegenwoordig, alwetend, almachtig

De cybersfeer en noösfeer zijn alomtegenwoordig (omnipresent) en alwetend (omniscient) en vormen de voedingsbodem voor onze collectieve wijsheid. Zodra wij als collectief, als zwerm uitblinken in wijze beslissingen en keuzes groeit onze verantwoordelijkheid en vrijheid ontluikt onze almachtigheid (omnipotent). Zijn wij God? Zijn wij Allah? Zijn wij Boeddha?

Alles wat wij zijn is het resultaat van onze gedachten…

—Boeddha

Heel toevallig: tijdens het samenstellen van dit artikel wilde ik in het woordenboek termen opzoeken die met sofo (wijsheid) beginnen. Ik sla het woordenboek redelijk willekeurig ongeveer bij de s open en het eerste woord dat me in het oog springt rechtsbovenaan de pagina is singulariteit.

Toeval bestaat.


Meer

Wetenschappers

Wetenschappers die zich met deze ‘materie’ bezighouden of -hielden:

1.000 echte fans

MONTENEGRO-ROLLING STONES-CONCERT

De langstaart is bijzonder goed nieuws voor twee klassen van mensen:

  • een paar gelukkige verzamelaars zoals Amazon en Netflix; en
  • 6 miljard consumenten.

Van die twee denk ik dat consumenten een grotere beloning verdienen van de rijkdom verborgen in ontelbare hoeken.

Maar de langstaart is beslist een gemengde zegen voor de makers. Individuele kunstenaars, producenten, uitvinders en scheppers zijn verloren gegaan in de vergelijking. De langstaart verhoogt de verkoop van de schepper niet veel, maar voegt wel enorme concurrentie toe en een eindeloze neerwaartse druk op de prijzen. Tenzij kunstenaars grote verzamelaars van de werken van andere kunstenaars worden biedt de langstaart geen pad uit het rustige windstille gebied van minuscule verkopen.

Wat kan een kunstenaar doen om te ontsnappen aan de langstaart, behalve het mikken op een kassucces?

Een oplossing is om 1.000 echte fans te vinden. Terwijl sommige kunstenaars dit pad hebben ontdekt zonder het zo te noemen, denk ik dat het waardevol is om dit te proberen te formaliseren. De kern van 1.000 echte fans eenvoidig worden worden verklaard:

Een schepper, zoals een kunstenaar, muzikant, fotograaf, vakman, performer, animator, ontwerper, videomaker of auteur—in andere woorden, iedereen die kunstwerken produceert—dient slechts 1.000 echte fans te verzamelen om te kunnen bestaan.

“1.000 echte fans” verder lezen

TED 2009—De Grote Onthulling


TED bestaat 25 jaar. En voor $3.750 kan je heerlijk in PalmSprings aanschuiven om samen met 400 andere TEDsters en een keur aan sprekers en artiesten vooruit te kijken. Vol is vol…

En vol zal het waarschijnlijk zijn. Bovendien komt daar ook nog de vliegtrip en hotel bij. Maar niet getreurd, TED NL, initiatief van Jasper van Impelen, organiseert samen met Seats2Meet en Mindz TED Café.

Van 4 t/m 7 februari kan je de simulcast van TED 2009 live meemaken in Utrecht bij Seats2Meet. En nog gratis ook. Wel voor late vogels, want het begint ’s avonds en loopt door tot 04:00 uur in de morgen vanwege het tijdsverschil…

Lees meer, schrijf je in voor het TED Café en dompel je onder in TED 2009

Innovatie pecha kucha

Alles verandert steeds sneller steeds sneller. Wees de veranderingen voor en innoveer sneller dan de ander. Wees open, creatief, snel en lenig en verzin zelf een toekomst.

Exact 20 slides met elk een minisage van exact 50 woorden over innovatie. 1.000 woorden in gewoon Nederlands dus. Rustig verteld in 6 minuten en 40 seconden een strakke pecha kucha.

Zie Innovatie in gewoon Nederlands pecha kucha.

De Tien Gezichten van Innovatie

Ben jij een kruisbestuiver? Werk je samen met een hordeloper? Of een verhalenverteller? Dit zijn slechts een paar rollen die mensen kunnen spelen om nieuwe ideeën en innovaties te koesteren in jouw organisatie—en om verwoede neezeggers het hoofd te bieden.

“De Tien Gezichten van Innovatie” verder lezen

John Cleese over creativiteit

John Cleese over het bovenbewustzijn.
John Cleese over het bovenbewustzijn.

John Cleese hield een prachtige keynote tijdens het Creativity World Forum 2008.

Je hele educatie krijg je nooit een compliment over je creativiteit. Daar kan je behoorlijk door afstompen. Sir Ken Robinson onderstreept dat ook nog eens fijntjes in vermoorden scholen creativiteit?.

Heb je een probleem? slaap er een nachtje over. De volgende ochtend heb je een oplossing.

Stel je hebt een tijd gezwoegd op een mooi stuk proza en je raakt een poosje later je origineel kwijt. Herschrijf het vanuit je geheugen. De nieuwe versie schrijf je sneller en is vaak beter dan het origineel.

In beide gevallen werkt je bovenbewustzijn gewoon verder met je materiaal. Ik noem het maar bovenbewustzijn in plaats van onderbewustzijn vanwege het wonderbaarlijke creatieve vermogen ervan.

Een paar gouden tips van John Cleese:

  1. Weet hoe je als kind moet spelen. Raak volledig geabsorbeerd in je probleem voor zijn eigen bestwil. Verlies je besef van tijd (heeft veel raakvlakken met het zielsprofiel—je verliest makkelijk de tijd zodra je jouw talenten en passies botviert). Johan Huizinga’s “Homo ludens” betekent niet voor niets “de spelende mens”.
  2. blijf stromen—Ben je eenmaal “in flow”, onderbreek die dan niet.
  3. Verlies je angst om het probleem op te moeten lossen. Onderzoek het probleem en laat het vervolgens los. Geef zo (je bovenbewustzijn) de tijd en kans om met nieuwe ideeën te komen. Geniet van de toename in creativiteit.
  4. Neem je beslissingen op het moment dat het nodig is, en geen seconde vroeger. Door te wachten krijg je betere ideeën en kan je dus betere keuzes maken.

Snel: denk aan een dier uit China met vijf letters en met een ‘P’ als eerste letter. “Panda”. Nou, waar kwam dat vandaan? Weet je dat? Waarschijnlijk kan je niet (rationeel) verklaren waar dat woord ineens vandaan kwam. Zo weet je ook niet waar je ideeën vandaan komen. Ze komen uit je bovenbewustzijn. Cleese noemt dit ook het intelligente onderbewustzijn.

Als je een vragenlijst moet beantwoorden, bijvoorbeeld tijdens een toets, lees dan eerst alle vragen vóórdat je met het beantwoorden van de eerste vraag begint.

Cleese refereert naar het boek Hare Brain, Tortoise MindWhy Intelligence Increases When You Think Less van Guy Claxton. Haasbrein, Schildpadbreid—Waarom intelligentie toeneemt wanneer je minder denkt. Stap uit je linker hersenhelft (haasbrein: ratio). Verlies de controle en stap in je schildpadbrein.

Wanneer Edison creatieve ideeën wilde krijgen verzonk hij, zittend in een stoel, in een dromerige toestand. Om te voorkomen dat hij in slaap zou vallen nam hij een handvol munten en hield die boven een metalen schaal zodat als hij in slaap viel de munten in de schaal vielen en hem weer wekten.

Jíj hebt geen idee. Het idee heeft jóu.

Jouw stemming beïnvloedt jouw manier van denken. Voor het ontvangen van creatieve ideeën dien je dus in de juiste stemming te zijn. Maak daarvoor een ‘schildpadbel’—een oase—door grenzen te creëren:

  1. In de ruimte—zonder je af van het normale leven op een plek waar je je prettig voelt.
  2. In de tijd—geef jezelf een start- en stoptijd en laat je omgeving weten niet gestoord te willen worden in die periode.

Voel je vrij in een toestand van meditatie te komen en onderneem actie op je ideeën. Wees geïnteresseerd in je ideeën, zowel ‘goede’ als ‘slechte’ als ‘briljante’ als ‘middelmatige’ ideeën. Je ontvangt ze niet voor niets. Laat je haasbrein een poosje met rust. Sta het idee toe zichzelf uit te drukken.

Het verschil in ccreativiteit bij IBM en Scotch (je weet wel, van de Post-It™):

  • IBM weet wat er gaande is, en het is niet veel;
  • Scotch weet niet wat er gaande is, en het is ongelooflijk veel.

Angst, onzekerheid en twijfel hinderen creativiteit. Edward de Bono on lateral thinking: “If you are in a hole, digging, get out of it and start a new one.”.

Creativity World Forum 2008

Creativity World Forum 2008
Creativity World Forum 2008

In De Lotto Arena van Antwerpen vond 19 en 20 november het Creativity World Forum plaats. Keynotes werden verzorgd door:

  • John “Month Python” Cleese—over creativiteit;
  • Alex Steffen—over boeiende technologische duurzame ontwikkelingen;
  • Jef “Red Monkeys” Staes—over innovatie, verandering en visie;
  • Theo “Strandbeest” Janssen—over computers van PVC-buizen;
  • Martin “Man bijt hond” Heylen—over actief (f)luisteren;
  • Steve “Apple” Wozniak—die gewoon zijn biografie voorlas;
  • Tom “IDEO” Kelly—over De Tien Gezichten van Innovatie;
  • Dan “Made to Stick” Heat;
  • Chris “Long Tail” Anderson—over gratis als bedrijfsmodel.

Daarnaast een hele riedel pecha kuchas. Sommigen hadden meer de smaak van een commercial, terwijl anderen je weer raakten. De pecha kucha die mij het meeste raakte was die van Arnoud Raskin van Streetwize waarin de tiener Junieth Mericelda Machao Juarez in haar zeer moeilijke omstandiggeden het al over leiderschap heeft en ook die talenten uitstraalt in de tweede helft van de video:

  • Wees altijd positief;
  • Ga door tot het einde—altijd opnieuw blijven proberen, totdat je het hebt gevonden;
  • Kijk vooruit—heb visie en begin met het einde in gedachten;
  • Maak voortgang;
  • Zeg: “Ja, ik kan…”, “Ja, ik zal…”, “Ja, ik ga…”;

Hoezo innoveren met minder middelen, toegenomen druk in een voortdurend veranderende wereld van diversiteit…

En dan was er nog Devon Reid van new shoes today. Devon had de lef om voor een publiek van 1.500 mensen een ‘off-topic’ zoals poëzie centraal te stellen. Wat me bijzonder raakte en roerde waren:

  • “Love what you love so it can love you back”.
  • “Unfold your seed”.
  • “Word verliefd op je zelf ”.
  • “Deel je zelf me jou”.
  • “Ga je eigen innovatiekamers binnen”.
  • “Omarm het niet-weten”.
  • “Maak contact met dat wat je liefhebt”.

Dank je wel, Devon, voor je durf en echtheid.

Voor alle details, zie Martien’s Notes (PDF van 1,5 MB).

Vermoorden scholen creativiteit?

Aardbron is passievol geïnspireerd door Ken Robinson’s visie en standpunten.

Heb je 20 minuten en zin om serieus te lachen? Bekijk dan de video van Sir Ken Robinson vol met humor.

Hieronder vind je de vrije vertaling van de transcript naar het gloedvolle betoog van Sir Ken Robinson over Do Schools Kill Creativity?.

Ongebreidelde creativiteit bruist overal waar je kijkt de pan uit. Zoals op conferenties als TED, PINC en de Picnic Green Challenge. En in de markt. Op Internet. Nieuwe organisatievormen, nieuwe zakelijke vormen, crowdsourcing, open innovatie, open source, microkredieten. Dit is echter het begin.

We zitten op een plek waar we geen enkel idee hebben van wat ons te wachten staat in de toekomst of hoe het spel gespeeld gaat worden.

Aardbron heeft een gepassioneerde interesse in educatie. Eigenlijk heeft iedereen interesse in educatie. Wie eigenlijk niet? Vraag iemand wat over zijn of haar opleiding, en ze nagelen je tegen de muur met anekdotes en meningen over school en haar systeem. Zaken zoals opleiding hebben diepgaand effect op mensen. Net zoals geld en religie.

Educatie is ook een fantastisch woord. In het Latijn betekent educere ‘uit-leiden’, van e- (variant van ex-) ‘uit’ + ducere ‘leiden’. Met andere woorden, datgene naar boven halen wat al aanwezig is in een latente of onderontwikkelde vorm. Dit in contrast met de term induceren (inductie), hetgeen betekent: de overhand krijgen, door invloed en overtuiging in beweging zetten, aandrijven, voortstuwen, aansporen, aanzetten tot, ophitsen, opdringen, bijna altijd door uitwendige prikkels.

We hebben eigenlijk allemaal grote interesse in educatie. We hebben een zeer grote gevestigde interesse in educatie. Gedeeltelijk vanwege het feit dat educatie bedoelt ons mee te nemen naar de toekomst die we nog niet bevatten.

Sta er maar eens even bij stil. Kinderen die dit jaar met school beginnen gaan in 2068 met pensioen. Ondanks alle beschikbare expertise in de wereld heeft niemand enig idee hoe de wereld er over vijf jaar uit zal zien, laat staan over 60 jaar. Tegelijkertijd worden we verondersteld ze daarvoor op te leiden! De onvoorspelbaarheid is uitzonderlijk.

En we zijn er ondertussen allemaal wel overtuigd van de buitengewone vermogens die kinderen hebben, hun vermogen tot innovatie, creativiteit en authenticiteit. Het is vaak uitzonderlijk in wat sommige kinderen klaarspeelt. En álle kinderen hebben deze gave in meer of mindere mate. Een wonderkind is een voorbeeld van de uitzonderlijke toewijding van iemand die een talent gevonden heeft.

Alle kinderen hebben ontzagwekkende talenten die wij vervolgens behoorlijk meedogenloos verspillen.

Dus wat hebben educatie en creativiteit met elkaar te maken? Creativiteit is op dit moment minstens zo belangrijk als kunnen lezen en schrijven. En wij dienen die creativiteit met de zelfde status te behandelen.

Leuk verhaaltje tussendoor. Een meisje van zes jaar lette tijdens de lessen niet of nauwelijks op, behalve bij tekenles. De tekenleraar, hierdoor gefascineerd, liep naar haar toe en vroeg haar: “Wat ben je aan het tekenen?”. “Ik teken een plaatje van God.” zei het meisje. “Maar niemand weet hoe God eruit ziet!” zei de leraar. “Over een paar minuten wel.” zei het meisje.

Kinderen pakken dus gewoon de kans beet zodra hij voorbijkomt. Als ze het niet weten, ondernemen ze gewoon een poging. Spontaan en authentiek. Ze zijn (nog) niet bang om fouten te maken.

Nu is fouten maken niet hetzelfde als creativiteit. Maar wat we wel weten is dat als je niet in staat of bereid bent om fouten te maken, dan kom je nooit met iets origineels. Tegen de tijd dat kinderen volwassen zijn geworden hebben de meesten het vermogen om spontaan fouten te maken verloren. Ze zijn bang geworden om fout te zijn.

En zo leiden we onze ondernemingen ook. We brandmerken het maken van vergissingen tot een schande. Schande!

Met andere woorden: wij educeren de creativiteit de mensen uit.

Picasso zei ooit: alle kinderen worden als artiesten geboren. De uitdaging is om artiest of kunstenaar te blijven terwijl we opgroeien. En wij groeien de creativiteit niet in, wij groeien de creativiteit uit. We worden uit de creativiteit opgeleid. Afleiding kan je het dan beter noemen. Of “ontleiding”. Wat is de reden hierachter?

Is het niet verbazingwekkend? Alle educatieve systemen over de hele wereld hebben dezelfde hiërarchie van onderwerpen. Het maakt niet uit waar je kijkt, het is overal hetzelfde. Je zou anders verwachten, maar het is niet zo.

Aan de top heb je exacte vakken (beta) zoals wiskunde en talen en de letteren (alfa). Dan de geesteswetenschappen (gamma). En helemaal onderop de kunsten. Overal op Aarde.

En ook binnen kunst is er een hiërarchie. Kunst en muziek hebben vaak een hogere status dan drama en dans. Er is geen educatief systeem, op de planeet die dagelijks dansles geeft aan kinderen op de manier waarop we ze wiskunde leren. Waarom? Waarom niet? Wiskunde is heel belangrijk, en dans ook. Kinderen dansen de hele tijd als je ze de kans geeft. Dat doen we allemaal. We hebben toch allemaal een lichaam? Of heb ik een vergadering gemist? Een lichaam wil dansen. Alleen het hoort niet.

Terwijl kinderen opgroeien leren wij ze vanaf hun middel omhoog. En vervolgens richten we al onze aandacht op hun hoofden. En dan ook nog met een lichte voorkeur voor één kant, de linkerkant.

Als je als buitenaards wezen onze publieke educatie bevraagt en uitlegt waar het toe dient, dan kan je, afgaand op de uitkomsten en resultaten van die educatie, alleen maar concluderen dat het enige doel is om universiteitsprofessoren te produceren. Wie krijgt de meeste punten? Wie zijn de winnaars? Wie doet alles wat er gedaan dient te worden? Dat zijn de mensen aan de top. De professoren.

Professoren zijn gewoon een levensvorm, een andere levensvorm. Maar ze zijn nogal vreemd. Met alle respect, er is iets vreemd aan ze. Ze leven voornamelijk in hun hoofden. Ze leven in hun bovenkamer, en dan nog licht naar een kant toe ook. Ze zijn ontlichaamd. Ze zien hun lichaam als een transportmiddel voor hun hoofden. Het lichaam is een manier om hun hoofden naar vergaderingen te brengen.

Ons educatiesysteem is gebaseerd op het idee van de academische bekwaamheid. En daar is een reden voor. Vóór de 19e eeuw waren er geen publieke systemen voor educatie. Het hele wereldwijde systeem van publieke educatie is ontstaan tijdens de industriële revolutie en is daar ook op toegesneden. Toegesneden op de behoeften van diezelfde materialistische industrialisatie.

Dus is de hiërarchie geworteld in twee ideeën. Ten eerste zitten de meest nuttige onderwerpen voor werk aan de top. Dus wordt je als kind op school en thuis vriendelijk weggestuurd van dingen die je leuk vind omdat je daar nooit een goede boterham mee kan verdienen. Ga maar geen muziek studeren, je wordt toch geen muzikant. Doe maar geen kunst, je wordt toch geen kunstenaar. Goedbedoeld advies, echter een grove vergissing. De hele wereld is verzwolgen in een revolutie.

En het tweede idee is die van de academische bekwaamheid, want die is onze visie op intelligentie volkomen gaan domineren omdat de universiteiten het systeem naar eigen beeld hebben gevormd. Als je er bij stilstaat merk je dat het hele wereldwijde systeem van publieke educatie een langdurig proces van toegang tot de universiteit is. Het gevolg is dat menige talentvolle, briljante en creatieve mensen denken dat ze dat niet zijn omdat de zaken waar ze goed in waren op school niet gewaardeerd werden, of gewoon worden gebrandmerkt als zodanig. Wij vinden dat dit niet langer zo door kan gaan.

Volgens Unesco slagen de komende dertig jaren wereldwijd meer mensen door educatie dan sinds het begin van de historie. Meer mensen. En het is de combinatie van alle zaken die we hebben behandeld—technologie en haar transformerende effect op het werk, demografie, en de enorme explosieve bevolkingsgroei.

Plotseling zijn diploma’s niets meer waard, nietwaar? Als je vroeger een diploma had, had je een baan. Als je geen baan had, was dat waarschijnlijk omdat je dat niet wilde.

Nu gaan kinderen met diploma’s vaak naar huis om een video game te spelen omdat je nu een Master Degree nodig hebt waar je vroeger een Bachelor Degree voor nodig had. En je hebt een PhD nodig voor de ander. Academische inflatie ten top. Het geeft aan dat de hele structuur van opleiding onder onze voeten aan het verschuiven is. Wij dienen onze blik op intelligentie—verstandelijk vermogen—radicaal te herzien.

Wij weten drie dingen over intelligentie: Eén: Het is divers. We denken over de wereld na op alle manieren zoals we die ervaren. We denken visueel. We denken in geluid. We denken kinesthetisch. We denken in abstracte termen. We denken in beweging.

Twee: Intelligentie is dynamisch. Als je de interacties in een menselijk brein onderzoekt blijkt intelligentie wonderbaarlijk interactief te zijn. Het brein is niet onderverdeeld in compartimenten.

Creativiteit, gedefinieerd als het proces van hebben van originele ideeën die waarde hebben, ontstaat vaker wel dan niet door de interactie van verschillende disciplinaire manieren om de zaak te bekijken. Het brein is intentioneel.

Het derde ding van intelligentie is dat het bijzonder is, onderscheidend. Een meisje van acht jaar was hopeloos op school. Altijd te laat met huiswerk, druk met van alles en nog wat. Kon haar handen niet stil houden. Nu noemen we dat ADHD. Dus mee naar de specialist, op onderzoek naar leerstoornissen. Bij de specialist zat ze twintig minuten op haar handen terwijl de dokter met haar moeder sprak over haar problemen op school. Aan het eind van het gesprek ging de dokter naast haar zitten en zei: “Gillian, ik heb naar al de dingen geluisterd die je moeder over je heeft verteld en ik moet even onder vier ogen met haar praten. Wacht hier maar even, we zijn zo terug.”

Voordat ze de kamer verlieten zette de dokter de radio aan die op zijn bureau stond. Buitengekomen zij hij tegen haar moeder “Blijf even rustig staan en bekijk haar.” En op het moment dat ze de kamer verlieten stond ze op haar voeten en bewoog ze op de muziek. Ze keken een paar minuten en toen zei de dokter, “Mevrouw Lynne, Gillian is niet ziek; ze is een danseres. Breng haar naar een dansschool.”

Zo gezegd, zo gedaan. Gillian voelde zich tussen al die geestverwanten direct thuis. Allemaal mensen die niet stil kunnen zitten. Die moeten bewegen om te denken. Ballet, tapdansen, jazz, moderne dans, alles. Doorgegroeid naar de Royal Ballet School, solist en een wondervolle carrière. Zette haar eigen bedrijf op, de Gillian Lynne Dance Company, en ontmoette Anrew Lloyd Weber.

Ze is choreograaf en iedereen kent haar werk zoals Cats en de Phantom of the Opera. Miljoenen mensen beleven veel plezier aan haar. Ondertussen is ze multimiljonaire.

Iemand anders had haar medicatie gegeven om rustig te worden.

Waar het op neer komt is dit: onze hoop voor de toekomst is de adoptie van een nieuwe conceptie van de menselijke ecologie. Een waarin we de conceptie van de rijkheid van menselijk vermogen in ere herstellen. Ons educatiesysteem heeft onze geest “uitgemijnd” op de manier waarop we onze aarde uitmijnen en ontdoen van haar grondstoffen. Dit helpt ons niet de toekomst het hoofd te bieden.

We dienen onze fundamentele principes waarop we onze kinderen (en onszelf) opleiden grondig te herzien. Er is een prachtig citaat van Jonas Salks die zei: “Als alle insecten van de aarde verdwijnen, is al het leven op aarde binnen 50 jaar geëindigd. Als alle mensen verdwijnen van de aarde, floreren alle levensvormen binnen 50 jaar als nooit tevoren.” En hij heeft gelijk.

Wij dienen onze gift van menselijke verbeelding te vieren. We dienen zorgvuldig om te gaan met deze gift en de eerder genoemde rampscenario’s te ontwijken en voorkomen. En de enige manier om dat te doen is door de creative capaciteiten te waarderen voor wat ze zijn, en onze kinderen te zien voor de hoop die ze zijn en kansen die ze bieden.

Het is onze taak om hun gehele zijn op te leiden, te educeren, zodat ze deze toekomst het hoofd kunnen bieden. Tussen haakjes, wij mogen die toekomst mogelijk niet zien, maar zij zullen dat wel. En het is onze taak ze daarbij te helpen.

Dank je voor je aandacht.